Ubud vervolg.

De berichten die ik schrijf staan niet helemaal op volgorde. Zeker nu we al een paar dagen in Jimbaran zitten en weinig toegang tot wifi hebben, (alleen in de lobby van het hotel en dan te bedenken dat dit de duurste accommodatie is (!)) gaan de berichten een beetje door elkaar. Ik had nog niets over Sydney geschreven. Het uploaden van foto’s gaat traag dus die laat ik maar achterwege voorlopig.  Hoop dat ik, eenmaal weer in Nederland, tijd heb om er foto’s bij te plaatsen.

Maar goed, Ubud, was een leuke plaats.  Vanaf onze kamer hebben we een wandeling gemaakt naar rijstvelden. In de drukke winkelstraat zagen we opeens een kartonnen bordje met de aanwijzing voor de rijstvelden. Het is dat we op internet al iets hadden gelezen over de weg hier naar toe anders hadden we rechtsomkeer gemaakt want het was best wel een eng stukje pad met hier en daar flinke dieptes, maar stoer als we waren, we hebben doorgezet en werden met een mooi plekje beloond hoewel dit nog niet echt de velden waren die we wilden zien maar dat zou later nog wel komen.

. image

image

image

Later op weg kwamen we bij een Spa en hebben daar een echt goede massage gehad voor omgerekend zo’n  6 euro (!) en dat een uur lang! We moesten nog wel even op onze beurt wachten en dat hebben we gedaan onder het genot van een of ander lemon drankje.

Een dag hebben we de chauffeur ingehuurd van onze accommodatie in Sanur, Yoga genaamd,  en hij heeft ons naar mooie plekjes gebracht. Helaas had hij niet de company car maar een klein autootje geleend van een vriend. Niet echt de meest comfortabele auto en af en toe, wanneer het behoorlijk stijl werd, dachten we dat we misschien uit moesten stappen om te duwen. Hij heeft ons naar de sawa’s gebracht en dat was werkelijk schitterend. Verder stond het meer “Bratan” en een waterval op onze wishlist. Het meer bij Bratan was ook weer mooi en we hebben gelunched met uitzicht op dit meer. Door de beweging van de wolken waar hier en daar de zon door kwam was het steeds weer een wisselend uitzicht.     Onderweg helaas geen Starbucks tegen gekomen dus toen de middag bijna om was hebben we ons eerst even naar de kamer laten brengen om de gekochte spulletjes te droppen en toen heeft Yoga ons afgezet bij de  Starbucks voor onze dagelijkse inname van een cappuccino. (We zeiden dat we nog naar de Palace wilden, dat ligt naast de starbucks….

Sydney deel 2

Vandaag stond een bootreisje op de planning naar Devonport, een minuut of twintig varen en een prachtige skyline van Sydney gezien.

Wilde Yvonne een vliegende meeuw fotograferen, staat de skyline van Sydney er OOK op!!
Wilde Yvonne een vliegende meeuw fotograferen, staat de skyline van Sydney er OOK op!!

gedurende een klein stuk was de zee echt wel heel wild maar een oudere medepassagier wist ons te verzekeren dat het wel goed zou komen. Als het te gevaarlijk is dan varen ze niet uit. We hebben heerlijk rondgelopen daar, wat koffie (uiteraard cappuccino) gedronken en ergens een sandwich gekocht en op een bankje opgegeten. Met de boot weer terug gegaan en een beetje rondgewenteld in Sydney. Wel een hele drukke stad hoor.

‘s avonds bij de “goede” Thai gegeten, we stonden gewoon in een rij op onze beurt te wachten toen bleek dat je je in moest schrijven, dat hebben we alsnog gedaan en ons lange wachten werd beloond, wat een heerlijk eten daar. Voor diegene die nog eens naar Sydney gaan en Thais willen eten, ga naar ” Chat Thai”.

de volgende dag weer door de stad geslenterd, wat gegeten, wat gedronken en op tijd naar The Opera House gegaan om onze kaartjes voor The Godfather te halen. Het bleek dat je daar ook goed kon eten dus zijn we gelijk gebleven.

De voorstelling was de film “The Godfather” begeleidt door live muziek van het symphonieorkest. We hadden beiden de film nooit gezien en ondanks dat er geen ondertiteling was konden we het toch redelijk volgen. Het was een leuke ervaring om mee te maken. Naderhand met de bus terug naar het hostel, had wat voeten in aarde maar we zijn er weer gekomen.

Sydney

Ik zal nu eindelijk maar eens wat over Sydney schrijven. Ik had gisteren al een heel stuk gedaan maar heb het niet opgeslagen blijkbaar want ik kan het niet meer vinden, beetje baaalen.

Dinsdag de 27ste vertrokken vanuit Auckland met de bus naar het vliegveld, lekker op ons gemak om daar nog wat te ontbijten en een koffie te drinken.  Bij het boarden  moesten we even wachten voordat we konden gaan zitten. De mecanic moest nog even ons raampje plakken met ducktape…WAAAT??? DUCKTAPE ?? Really?? ….De vlucht duurde zo’n 3,5/4 uur  maar pas in het laatste uur ging het lekken….. Door het tijdsverschil van 2 uur hadden we een lange dag. Rond vijf uur ” onze tijd”  kwamen we aan in Sydney. Met de trein konden we naar Station Central alwaar ons hostel niet ver vandaan was.  Daar aangekomen bleek dat het behoorlijk regende om niet te zeggen “met bakken uit de hemel viel” . Gelukkig hadden we beiden een regenponcho bij ons. Helaas kon die niet voorkomen dat onze voeten en broek nat werden. Ook bleek later dat er spullen in de koffer nat waren geworden, lekkage door de rits… Gelukkig alleen kleding dus dat droogde wel weer.

image
Als je goed kijkt zit er een betonnen rand voor het raam.

Onze kamer bestond uit een stapelbed, een stoel en een soort kledingrekje, een aparte douche met wastafeltje en toilet. Niets bijzonders maar genoeg als je een paar dagen in een stad bent en waar je alleen maar een bed en douche nodig hebt om te slapen.

Het uitzicht was mooi, als je tenminste op de stoel ging staan om over de betonnen rand heen te kijken.

Het uitzicht!
Het uitzicht!

Wij sliepen op de derde verdieping en toen wij dit aan de buitenkant wilde bekijken konden we in eerste instantie geen derde verdieping ontdekken tot we er achter kwamen dat we achter het beton zaten.

 

Onze kamer is achter die gele betongevel.
Onze kamer is achter die gele betongevel.

De jongen bij de balie kon ons vertellen waar we lekker konden eten, Chat Thai, niet ver van het hostel, helaas konden we het niet vinden en zijn be bij een andere Thai beland. Op de terugweg zagen we toevallig het restaurant waar we hadden moeten wezen… Nou ja dan maar de volgende dag.

Ubud verkennen

Ubud wordt beschouwd als cultureel centrum van Bali.

eerst wilde wij  wat rondlopen om de stad of misschien beter gezegd, het plaatsje (8000 inwoners), wat beter te leren kennen. Aangezien Yvonne graag wat aan yoga wilde doen zijn we naar de “Yoga Barn” gelopen, hier niet ver vandaan. Ze heeft wat informatie ingewonnen en zal zich dinsdagochtend om kwart voor acht (!) melden . Het was ook weer een prachtig plekje met een stukje rijstveld erbij.

image

Bij de Yoga Barn zit ook een restaurant met alleen maar gezonde etens- en drinkwaren. Aangezien cafeïnevrije koffie hier erg moeilijk te vinden is drinken we maar thee. De keuze was gevallen op pepperminttea en smaakte heerlijk, het leek een klein potje maar er bleef maar thee uitkomen

.image

Toen de thee bijna onze neusgaten uitkwam zijn we maar verder gegaan. We namen een andere uitgang omdat we nog niet terug wilde naar het hotel en we dachten de weg wel te vinden…

image

Na een tijdje in de bloedhitte  te hebben gelopen en af en toe een winkeltje binnen zijn gegaan om een beetje af te koelen kwamen we toch wel tot de conclusie een beetje verdwaald te zijn. Maar dat is geen enkel probleem hier want volgens mij is iedereen hier taxichauffeur. Echt elke man waar je langsloopt zegt “TAXI?”. Ze hebben allemaal keurig nette auto’s . We hebben ons naar Het Paleis laten brengen, toegegeven, omdat we wisten dat daar een Starbucks naast zit. (In Sanur zat er ook eentje en toen heb ik even gegoogled of er ook eentje in Ubud zit en bij gebrek aan beter… De cappuccino smaakt er goed, zit een flinke schuimlaag op) .

onderweg kwamen we langs het Monkey Forest en de apen liepen daar gewoon over straat.. Gaan we maar niet verder onderzoeken…

Na de koffie een bezoekje gebracht aan het Paleis.

image

Onderweg naar huis voor het eerst vers kokoswater gedronken, zo uit de kokosnoot. Ze hakken er wat stukken af en maken er een gaatje in, rietje er in en drinken maar. Het smaakte heel anders dan ik verwacht had, niet echt een kokossmaak

image          image

‘s avonds in een restaurantje gegeten wat er veelbelovend uitzag maar helaas was het eten niet zo lekker, gaan we niet meer naar toe…

 

 

 

 

 

Zondag, vertrek van Sanur naar Ubud.

 

Mannen die met een brander en pincet van kleine zilverdeeltjes iets moois maken.
Mannen die met een brander en pincet van kleine zilverdeeltjes iets moois maken.

 

 

De ingang van de winkel.
De ingang van de winkel.

 

De volgende stop was een batik atelier. Hier zaten een aantal vrouwen met veel geduld was aan te brengen op de stof die dan later gekleurd werd in een verfbad. Een vrouw was bezig op een weefgetouw. Over 1 meter stof doet zij de hele dag.

image
Hier komt geen elektriciteit aan te pas.

 

De chauffeur had nog iets voor ons in petto. Op een gegeven moment ging hij een vrij smal weggetje in en wij dachten ” waar gaat hij nu toch naar toe?” Het bleek een koffie/kruiden en thee tuin gebeuren.  Een prachtig plekje met koffiestruiken en kruidenplanten/bomen.

12 kopjes met verschillende soorten thee, koffie en chocolademelk om te proeven.
12 kopjes met verschillende soorten thee, koffie en chocolademelk om te proeven.
image
De gastvrouw.

image

Ook hier was een winkeltje bij en natuurlijk is het ook hier weer de bedoeling dat je wat koopt. De chauffeur had zo zijn best gedaan om ons naar interessante plekjes te brengen dat we ons eigenlijk min of meer een beetje verplicht voelden om nu dan toch maar iets te kopen. Bij de theeproeverij vonden we beiden de Mangosteen wel lekkeren hebben daar dan ook een zakje van gekocht.

 

Dit is het beestje wat koffiebessen eet, ze uitpoept en daarna wordt er van die bonen koffie gemaakt. De zogenaamde Loewak koffie. Deze koffie kost zo'n 200 euro per kilo.
Dit is het beestje wat koffiebessen eet, ze uitpoept en daarna wordt er van die bonen koffie gemaakt. De zogenaamde Kopi Loewak koffie. Deze koffie kost zo’n 200 euro per kilo.

 

 

Rond een uur of drie kwamen we in Ubud aan. Het was een tocht over een drukke weg en het wemelt hier van de scooters. Soms zitten er hele families op of hebben ze een lading goederen bij zich.

 

image             image

 

Het hotel ziet er prima uit, het ligt zo’ n 50 meter verwijderd van de straat en het enige wat je hier hoort zijn vogels en krekelachtige beestjes. Het is een klein paradijsje.

de kamer is prima en het ontbijt wordt ‘s ochtends op de kamer gebracht wat we dan nuttigen op ons balcon.

Onze kamer.
Onze kamer.

 

Bali, Sanur, Sri Phala hotel.

image

Vrijdag om half negen vertrokken vanuit het hostel en de trein genomen naar het vliegveld. We vlogen om 10:50 en de vlucht zou zo’n zes en een half uur duren. Eenmaal aangekomen op het vliegveld van Bali, Denpasar, stonden er werkelijk drommen mannen die als vliegen om de stroop om ons heen liepen en ons een taxi aanboden. Uiteindelijk heeft er eentje ” gewonnen” en ons keurig afgezet bij ons hotel Sri Phala in Sanur. Het is een vrij klein complex wat het wel heel leuk maakt. We zitten ook een beetje buiten het hoogseizoen dus druk is het al helemaal niet. Zoals gepland hebben we kort na aankomst onszelf laten verwennen door een volledige lichaamsmassage voor ongeveer 12 euro pp        ( wat  achteraf eigenlijk best wel duur (!) was)

Hierna was het inmiddels tijd om te eten en hebben we in het restaurant van het hotel lekker Indonesisch gegeten.

Ivm het tijdsverschil van drie uur vroeger hadden we een lange dag achter de rug en zijn we vroeg gaan slapen. Behoorlijk goed en we werden redelijk uitgerust wakker.

het ontbijt bestond uit nasi goreng met een gebakken ei voor mij en Yvonne had mihoen goreng, ook met een gebakken ei. Ik moet zeggen dat het mij prima smaakte. We hadden wel voor iets anders kunnen kiezen maar zoals ze zeggen ” When in Rome….”

het weer was goed dus we wilde graag naar het strand, hier vijf minuten lopen vandaan. Onderweg wordt er steeds weer gevraagd of je een taxi wilt, ook om de haverklap wordt je aangesproken of je een massage, pedicure of manicure wil hebben…Aangezien we nog maar net onderweg waren wilde we dat nog niet, later op de dag zouden we wel voor een voetmassage gaan.  Het eerst gedeelte van de strandwandeling bestond uit veel marktkraampjes en iedereen wilde natuurlijk dat je bij ze kwam kijken. eigenlijk wel jammer want je kan jet even rustig kijken waardoor je snel weer verderloopt. Bij een kraampje heb ik mij laten verleiden om een leuke kikker te kopen, hij vroeg 250.000 maar dat vond ik veel te duur en zei dat ik niet meer gaf dan 100.000, hij ging hier niet mee akkoord dus liepen we weg maar hij riep ons terug en zei dat het goed was…

image

Aan het strand liggen ook de prachtigste hotels/resorts maar wij zijn blij met waar we nu zitten. Lekker knus.

image
Mooie plaatjes tijdens de strandwandeling

 

Beetje vreemde plek om je fiets neer te zetten maar wel een leuk plaatje (iets bewerkt met Color Splash)
Beetje vreemde plek om je fiets neer te zetten maar wel een leuk plaatje (iets bewerkt met Color Splash)

We raakten erg verhit en besloten om nu toch maar die voetmassage te gaan nemen en daarna maar terug te gaan en een duik in het zwembad te nemen om even af te koelen.

Rond een uur of twee hebben we ons naar het centrum van Sanur laten brengen door de chauffeur van het hotel, dit is een gratis service, en om zeven uur werden we weer opgehaald. Een van de masseuses had ons een restaurant aangeraden, Yvonne had gevraagd waar ze zelf zou gaan eten, dit restaurant heette Pandang. Het was iets verder lopen dan gedacht en toen we de moed bijna hadden opgegeven, hebben we het toch nog gevonden. Het zou niet onze eerste keus zijn geweest om naar binnen te gaan maar ja, het was ons aanbevolen…. Het interieur was niets bijzonders, een paar houten tafels met stoelen en een soort buffet achtig iets waar je kon aanwijzen wat je wilde hebben, dit werd dan voor je op een bord gedaan. Het was erg lekker en bij het afrekenen verbaasden we ons over de prijs. We hadden voor nog geen drie euro samen gegeten!! Toegegeven, er zat geen drinken bij..

Strandwandeling

Zondagochtend, vroeg opgestaan om op tijd aan onze, ruim 11 km lange, strandwandeling te beginnen.  Iets voor negen uur vertrokken met wat te eten en voldoende drinken bij ons.

Dat "heuveltje" in de verte is onze eindbestemming!
Dat “heuveltje” in de verte is onze eindbestemming!

Het wordt eb dus voldoende “hard” zand om op te lopen. Yvonne haalt mij uiteindelijk over om lekker met blote voeten door het water te lopen, ik moet toegeven…..het was inderdaad lekker.

image
Heerlijk met de blote voetjes door het water..
Dit is na een uurtje lopen... We komen iets dichterbij....
Dit is na een uurtje lopen… We komen iets dichterbij….

image

 

 

Na een uur of twee/twee en een half zijn we van het strand afgegaan omdat we wisten dat er ergens daar in de buurt een restaurantje moest zijn waar we even konden zitten en een kopje  cappuccino konden drinken. Helaas waren we iets te vroeg naar de straat gegaan en was het nog een eind lopen. Toen we daar net zaten kwam, geheel tot onze verbazing, Jan aanlopen. Hij had zo,n beetje uitgerekend hoe laat we daar konden zijn en zijn timing was perfect.

Jan heeft ons het laatste stuk naar “The Mount” vergezeld. Wij vonden wel dat we nog een koffietje hadden verdiend maar Jan is gelijk weer terug gegaan met de bus omdat hij nog het een en ander te doen had.

De laatste 40 minuten...
De laatste 40 minuten…

 

image
The Pacific!

 

 

Na nog wat rondgelopen te hebben zijn we met de bus weer terug naar Papamoa gegaan.

 

Alvast wat foto’s

Even een kleine update want ik loop nu wel behoorlijk achter….

de dagen bij Jan en Rina zijn erg gezellig geweest. Met Jan in de week nog uitstapjes gemaakt en in het weekend gezellig met z’n vieren weggeweest. Veel gelopen en veel mooie uitzichten gezien… En om mooie uitzichten te zien moet je dus behoorlijk klimmen.. Een keer heb ik de trappen geteld van de gedeeltes die echt heel stijl waren, dit waren 220 treden en niet allemaal even laag… Wel aan onze conditie gewerkt dus.

Aangezien we vonden dat we al genoeg geklommen hadden besloten we om zondag maar de wandeltocht om ” The Mount” te maken in plaats van naar de top. Dit was ook nog een wandeling van zo’n 3,5 kilometer maar absoluut de moeite waard.

 

 

maandag zijn we weer vertrokken naar Auckland om daar onze laatste nacht in Nieuw Zeeland door te brengen. Toen we onze busticket pakten, gelukkig in de ochtend, bleek dat er een heel verkeerde datum op stond nl 1 februari…. Jan heeft gebeld naar de busmaatschappij en wij stonden niet op de lijst voor die dag. Eventueel konden we met de bus van half zes maar dat vonden we veel te laat. We konden proberen om toch nog met de bus van een uur te gaan in de hoop dat er mensen niet zouden op komen dagen. De buschauffeur zij dat er een persoon niet was gekomen dus had hij 1 plekje vrij. Maar hij moest ook nog naar andere stops om mensen op te pikken. We mochten mee op voorwaarde dat als er mensen kwamen die geboekt hadden voor deze bus, wij uit zouden moeten stappen om dan alsnog de latere bus te nemen.

het was dus een hele spannende bustocht want iedere keer als we stopten hoopten we dat er inderdaad mensen waren die niet op kwamen dagen. Gelukkig mochten we tot het einde blijven zitten. Later hoorden we van Jan dat hij nog contact met de busmaatschappij had gehad en dat onze reis omgezet was in een vaste boeking en dat we ons dus voor niets hadden druk gemaakt. Dat die schauffeur dat nu niet even aan ons had kunnen vertellen.

image       image

image       image

image                  image

image

 

Het sprookjesbos

image
In een sprookjesbos kan de boze wolf natuurlijk niet ontbreken..

Het sprookjesbos was een leuke ervaring, weer veel up en down gelopen tot we uiteindelijk bij de “Stairway to Heaven ” kwamenimage     Werkelijk een prachtig pad wat behoorlijk stijl omhoog gaat. Op deze foto zie je het van een afstandimage.

image

Op een grote paddenstoel...
Op een grote paddenstoel…

image

 

image
Deze foto geeft een beetje een idee van de hoogte

image

imageJuffertje in het groen !

imageimage

 

imageNa ons sprookjesavontuur zijn we naar de golf range gereden. Wij wilden even informeren  war de mogelijkheden waren om een golfles te nemen. Ondertussen hadden de kinderen een mand met 100 golfballen om die op de Range weg te slaan. Wij mochten ook een paar keer.

Met z'n allen op een rijtje.
Met z’n allen op een rijtje.

 

Zwemmen Emma

Vrijdagochtend vroeg opgestaan om met Margriet en Emma naar het zwembad te gaan. Emma is een fanatiek zwemster en doet mee aan vele wedstrijden. Om in vorm te blijven moet zij dan ook in de vakantie haar trainingen bij houden wat inhoud dat zij elke morgen anderhalf uur traint in het plaatselijke zwembad onder begeleiding van een zwemcoach .image image image image

De toeschouwers!

bij thuiskomst was Philip bezig om iets lekkers voor bij de koffie te maken, met veel geduld en passie is het een heerlijk soort appelbrood geworden.

image image image image

 

 

Lichtgewicht Kettingen